W ramach obchodów Święta Konstytucji 3 Maja w sali widowiskowej Zamku Kazimierzowskiego w Przemyślu odbyła się uroczysta sesja Rady Miejskiej w Przemyślu. Wydarzenie stanowiło ważny punkt miejskich obchodów i było okazją do uhonorowania osób szczególnie zasłużonych dla lokalnej społeczności.
Podczas sesji wręczono tytuły Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla, Honorowe Wyróżnienia „Zasłużony dla Miasta Przemyśla” oraz Doroczną Nagrodę Miasta Przemyśla.
Najwyższe wyróżnienie – tytuł Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla – został pośmiertnie przyznany księdzu prałatowi Janowi Mazurkowi. W imieniu zmarłego nagrodę odebrały – mama Józefa Mazurek oraz siostra Elżbieta Smotrycka.
Uroczystość była wyrazem wdzięczności za działalność i zaangażowanie na rzecz miasta oraz jego mieszkańców, a także okazją do podkreślenia znaczenia pamięci o osobach, które swoją postawą i pracą przyczyniły się do budowania lokalnej wspólnoty.
Laudacje z okazji nadania tytułu Honorowego Obywatela Miasta śp. ks. prałatowi Janowi Mazurkowi wygłosiła Pani Bernadetta Osięga.
„Szanowny Panie Prezydencie, wysoka Rado z Panem Przewodniczącym na czele. Szanowni Państwo, według godności i zasług. Droga Rodzino, Świętej Pamięci Księdza Prałata Jana, Czcigodni Kapłani, Drodzy Mieszkańcy naszego Królewskiego Miasta Przemyśla.
Stajemy dzisiaj w szczególnym momencie, bo oto na naszych oczach zapisuje się kolejna karta historii naszego ukochanego Miasta Przemyśla. Wszak to właśnie dzisiaj z inicjatywy mieszkańców Przemyśla, popartej decyzją władz samorządowych, do grona jego honorowych obywateli zostaje włączony Świętej Pamięci Ksiądz Prałat Jan Mazurek. Radość tej chwili jest tym większa, że dołącza on do grona wybitnych postaci, które swoim życiem i służbą zapisały się w dziejach naszego miasta obok świętego Jana Pawła II, którego duchowe dziedzictwo współtworzył poprzez swoją wieloletnią posługę jako moderator Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej.
Świętej Pamięci Ksiądz Prałat Jan Mazurek, gorliwy duszpasterz i przyjaciel młodzieży zapisał się na trwałe w historii Przemyśla i w sercach jego mieszkańców.
Jego droga rozpoczęła się 19 czerwca 1965 roku w Majdanie Sieniawskim, gdzie przyszedł na świat jako syn Józefa i Józefy z domu Baran. Wzrastał w rodzinie, w której praca, uczciwość, wiara oraz umiłowanie ojczyzny stanowiły fundament codzienności. Od najmłodszych lat wyróżniał się pracowitością, odpowiedzialnością, religijnością oraz głęboką miłością i wrażliwością na sprawy ojczyzny. Doświadczenia młodości, także te trudne jak przedwczesna śmierć ojca, ukształtowały w nim dojrzałość, wrażliwość na drugiego człowieka i gotowość do podejmowania odpowiedzialności. Już wtedy rodziło się w nim pragnienie służby, które ostatecznie doprowadziło go do kapłaństwa.
Po ukończeniu liceum ogólnokształcącego w Jarosławiu wstąpił do wyższego seminarium duchownego w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął 13 czerwca 1990 roku w Bazylice Archikatedralnej. Jak sam później podkreślał, był to najważniejszy moment jego życia.
Swoją kapłańską posługę rozpoczął w Dukli, gdzie dał się poznać jako duszpasterz pełen zaangażowania i troski o wiernych, zwłaszcza tych młodych. Kolejnym ważnym etapem jego życia była praca w Jarosławiu oraz objęcie funkcji moderatora Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej. To właśnie w tej przestrzeni w pełni rozwinął swój niezwykły charyzmat pracy z młodymi ludźmi.
Przez ponad 27 lat formował kolejne pokolenia, ucząc je odpowiedzialności, wiary, patriotyzmu i wrażliwości społecznej. Dzięki jego zaangażowaniu tysiące młodych ludzi znalazło swoje miejsce we wspólnocie, odkryło powołanie i sens życia. W 1996 roku drogi jego życia ponownie zawiodły go do Przemyśla, gdzie objął funkcję dyrektora Domu Katolickiego Roma oraz duszpasterza akademickiego. To tutaj stworzył przestrzeń spotkania, dialogu i rozwoju dla młodzieży uczącej się, studiującej i pracującej. Następnie jako proboszcz parafii pod wezwaniem Świętej Trójcy w Przemyślu i parafii pod wezwaniem świętych Benedykta, Cyryla i Metodego był oddanym gospodarzem i duszpasterzem. Dbał zarówno o rozwój duchowy wspólnoty, jak i o materialne dziedzictwo powierzonych mu świątyń.
Dzięki jego zaangażowaniu dokonano wielu prac remontowych i modernizacyjnych, które służą mieszkańcom do dziś. Jego działalność jednak wykraczała daleko poza mury świątyni. Był człowiekiem niezwykłej charyzmy, oddania i autentyczności.
Szczególne miejsce w jego sercu zajmowała młodzież. Jako wieloletni moderator Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej potrafił nie tylko przyciągać młodych ludzi, ale przede wszystkim towarzyszyć im w trudnych momentach życia, wskazywać drogę, inspirować i wychowywać. Był dla nich przewodnikiem, nauczycielem, a często także przyjacielem. Jako katecheta wyróżniał się empatią i otwartością. Nie unikał trudnych pytań, nie dawał łatwych odpowiedzi. Uczył myślenia, odpowiedzialności i poszukiwania prawdy. Potrafił rozmawiać z młodymi ich językiem, nie tracąc przy tym głębi i powagi przekazu. Był duszpasterzem osób niewidomych, związku sybiraków. Aktywnie działał na rzecz trzeźwości, wspierał osoby bezdomne, często bezinteresownie posługując przy ich pogrzebach.
Był członkiem Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, honorowym dawcą krwi, człowiekiem wrażliwym na ludzką biedę i cierpienie. Był również aktywnym członkiem gremiów archidiecezjalnych, inicjatorem i organizatorem licznych wydarzeń religijnych i społecznych. W szczególny sposób zapisał się jako przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży w Przemyślu w 2016 roku.
Ksiądz Prałat Jan Mazurek był człowiekiem zasad. Prawda była dla niego wartością nadrzędną i choć potrafił być bezkompromisowy, nigdy nie przestawał być człowiekiem otwartym, nie odrzucał nikogo. Każdego traktował z należytym szacunkiem, niezależnie od poglądów czy życiowej drogi.
Świętej pamięci ksiądz Prałat Jan w naszej pamięci pozostanie jako kapłan otwarty, autentyczny i odważny. Człowiek, który nie bał się mówić prawdy, a jednocześnie potrafił słuchać i rozumieć. Wychowawca, który kochał i wymagał. Szczególnym wyrazem jego zaangażowania są głosy środowisk, które dziś wspierają inicjatywę nadania mu pośmiertnie tytułu honorowego obywatela miasta Przemyśla. To jest Ruch Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej, Duszpasterstwo Młodzieży, Wspólnota Męskiego Różańca, Związek Sybiraków, Duszpasterstwo Trzeźwości, Duszpasterstwo Niewidomych, Zakład Pogrzebowy Tumba. To żywe świadectwo jego miłości do naszej małej ojczyzny, jaką jest Przemyśl.
Ziemskie życie księdza Prałata zakończyło się nagle, 23 lipca 2024 roku. Pozostawił po sobie nie tylko wspomnienia, ale przede wszystkim żywe dziedzictwo dobra, obecne w ludziach, których wychował, którym pomógł, których prowadził. Szanowni Państwo, niech pamięć o księdzu Prałacie Janie pozostanie inspiracją dla nas wszystkich.
Niech przypomina, że prawdziwa wielkość rodzi się z oddania drugiemu człowiekowi. Dzisiejsze odznaczenie go tytułem honorowego obywatela miasta Przemyśla jest wyrazem naszej wdzięczności. To symboliczne potwierdzenie, że jego życie miało głęboki sens, a jego praca przyniosła owoce, które trwają.
Niech ta uroczystość będzie nie tylko hołdem dla zmarłego, ale także zobowiązaniem dla nas wszystkich, byśmy w codziennym życiu potrafili dostrzegać drugiego człowieka, służyć wspólnocie naszego królewskiego grodu nad Sanem i budować dobro tam, gdzie jesteśmy. Cześć i jego pamięci”.
Ponadto Tytuł Honorowego Obywatela Miasta Przemyśla otrzymali również: śp. Sara Staszyszyn, śp. Wacław Morawski i Pani dr Alicja Pietruszka-Zasadny. Honorowe Wyróżnienia „Zasłużony dla Miasta Przemyśla” otrzymali: Pani Małgorzata Barańska, śp. Damian Soból, Pan Andrzej Kędzierski oraz Pan Mariusz Piętka. Doroczną Nagrodę Miasta Przemyśla otrzymał Pan Robert Młynarski.
Tekst i zdjęcia: Sybiracy Przemyśl