W środę, 12 sierpnia 2026 r., Kalwaria Pacławska ponownie stała się miejscem modlitwy, radości i spotkania z Bogiem. Do Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej licznie przybyły piesze pielgrzymki z różnych stron Archidiecezji Przemyskiej i spoza jej granic.
Wielki Odpust Kalwaryjski, związany z uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, należy do największych wydarzeń odpustowych w naszej Archidiecezji. Tradycyjnie trwa on od 11 do 15 sierpnia, gromadząc wiernych pragnących zawierzyć swoje życie Matce Bożej i uczestniczyć w bogatym programie modlitewnym. W tym roku będzie on jednak trwał do 16 sierpnia. Ten dzień Ojcowie Franciszkanie zaplanowali jako szczególną celebrację Roku Jubileuszowego św. Franciszka w Sanktuarium Kalwaryjskim.
Fot. Magdalena Hagel i Kinga Fiałkiewicz
MSZA ŚWIĘTA WIECZORNA
W środę, 12 sierpnia 2026 r., uroczystej Mszy Świętej na galerii o godz. 18:00 przewodniczył i homilię wygłosił o. bp Edward Kawa OFMConv, ordynariusz diecezji kamieniecko-podolskiej w Ukrainie. Na Kalwarię Pacławską pielgrzymował wraz z grupą pątników z Archidiecezji Lwowskiej. Eucharystię koncelebrowali z nim bp Stanisław Jamrozek oraz liczni kapłani uczestniczący w Wielkim Odpuście Kalwaryjskim.
W słowie wstępnym o. Marian Gołąb OFMConv, kustosz sanktuarium, przypomniał zebranym, że tegoroczny 358. Wielki Odpust Kalwaryjski odbywa się w roku jubileuszowym św. Franciszka z Asyżu. Powitał pielgrzymów i duchowieństwo. Podziękował również przewodnikom kalwaryjskim za ich całoroczną posługę na rzecz pielgrzymów i sanktuarium, podkreślając, że są oni prawdziwymi gospodarzami tego miejsca.
Następnie o. Marian przypomniał historię cudownego obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej, który w 1672 roku, po zdobyciu Kamieńca Podolskiego przez Turków, został wrzucony do rzeki Smotrycz, a kilka lat później znalazł się w Kalwarii Pacławskiej. Nawiązując do objęcia w 2025 roku stolicy biskupiej w Kamieńcu Podolskim przez franciszkanina bp. Edwarda Kawę, określił to jako szczególny znak i nawiązanie do historycznych związków obrazu z Kamieńcem.
Podkreślił, że wizerunek Matki Bożej pozostanie w Kalwarii Pacławskiej, ale w odpowiedzi na wielowiekowe pragnienie mieszkańców Kamieńca Podolskiego franciszkanie przekazują tamtejszej katedrze kopię cudownego obrazu. Obraz ma być znakiem jedności, umocnienia wiary, nadziei i otuchy dla wiernych na Podolu.
Po odsłonięciu i przekazaniu Obrazu bp Edward Kawa dokonał jego uroczystego poświęcenia.
W homilii bp Edward Kawa podkreślił, że Sanktuarium Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej jest miejscem o wyjątkowym charyzmacie duchowym, w którym pielgrzymi doświadczają szczególnego działania Boga za pośrednictwem Maryi. Zaznaczył, że pielgrzymowanie nie jest jedynie czasem radości i wspólnotowego spotkania, ale przede wszystkim drogą wiary, która często prowadzi przez trud, cierpienie i ofiarę.
Nawiązując do Ewangelii o Maryi stojącej pod krzyżem Chrystusa, biskup wskazał, że każdy człowiek jest pielgrzymem zmierzającym do niebieskiego Jeruzalem, a krzyż jest nieodłączną częścią tej drogi. Podkreślił, że właśnie dlatego ludzie przychodzą do sanktuarium – przynosząc swoje cierpienia, problemy, niepokoje, choroby i trudne sytuacje rodzinne.
Centralnym przesłaniem homilii były słowa Jezusa z krzyża: „Oto Matka twoja”. Bp Kawa przypomniał, że Chrystus dał nam Maryję jako Matkę, która słucha, rozumie nasze cierpienia i wstawia się za nami u Boga. Zachęcił pielgrzymów, aby z ufnością powierzali Jej swoje troski i sprawy, z którymi przybyli do Kalwarii.
Hierarcha zwrócił również uwagę na szczególne znaczenie powrotu wizerunku Matki Bożej Kalwaryjskiej, podkreślając swoją więź z Kalwarią Pacławską oraz z Kamieńcem Podolskim. Wyraził wdzięczność za to, że obraz Maryi powrócił i może być znakiem Jej obecności oraz matczynej opieki.
Na zakończenie bp Kawa zachęcił, aby pielgrzymi nie tylko stanęli pod krzyżem razem z Maryją, ale także zabrali Ją ze sobą do swoich domów, rodzin i codziennego życia. Podkreślił, że taki jest charyzmat Kalwarii Pacławskiej – zaczerpnąć tutaj siły, doświadczyć Bożej miłości i wrócić do codzienności z Maryją, ufając Bogu.
NABOŻEŃSTWO MARYJNE
Wieczorem, o godz. 20:30 na placu przed bazyliką odbyło się wieczorne Nabożeństwo Maryjne, podczas którego wierni mogli wsłuchać się w modlitewny śpiew Akatystu ku czci Bogurodzicy w wykonaniu Sanockiego Chóru Kameralnego. Uroczysty charakter modlitwy podkreślała atmosfera skupienia i blask świec trzymanych w dłoniach uczestników.
Po zakończeniu śpiewu wyruszyła procesja z figurą Matki Bożej Zaśniętej, niesioną wśród modlitwy i śpiewu pieśni maryjnych. Przy zapalonych świecach, w świetle sierpniowego wieczoru, wierni otaczali Maryję czcią i wdzięcznością, powierzając Jej swoje intencje i potrzeby całego Kościoła.
Fot. Magdalena Hagel i Kinga Fiałkiewicz
