Są takie utwory, które nie potrzebują zapowiedzi – wystarczy kilka pierwszych dźwięków i od razu wiadomo, że wchodzimy w świat absolutnego mistrzostwa. W ostatniej audycji „Muzyka Mistrzów” towarzyszyło nam jedno z taki dzieł, będących też jednym z najbardziej przejmujących dzieł Johanna Sebastiana Bacha – „Preludium i fuga c-moll”. Codzienność kompozytora wypełniały różne obowiązki. Były to m. in. próby z chórem, przygotowania do niedzielnych nabożeństw, czy lekcje z uczniami. A jednak w tym rytmie pracy stworzył dzieła, które nie są tylko rzemiosłem, ale świadectwem ogromnej swobody twórczej. Takim dziełem jest monumentalne „Preludium i Fuga c-moll”. To utwór niezwykły również dlatego, że jego części powstawały prawdopodobnie w różnych okresach życia kompozytora.
Już samo preludium otwiera przed słuchaczem przestrzeń pełną napięcia i wewnętrznego niepokoju. Bach buduje je z niezwykłą konsekwencją – fraza po frazie, jakby prowadził nas przez muzyczny labirynt, w którym każdy zakręt ma znaczenie. A potem przychodzi fuga – forma, w której Bach nie ma sobie równych. Temat, pojawiający się najpierw samotnie, zaczyna żyć własnym życiem. W naszej audycji wsłuchiwaliśmy się w tę muzyczną architekturę, próbując uchwycić jej rytm i oddech. Bo Bach to nie tylko matematyczna precyzja – to także głęboka duchowość, która sprawia, że nawet najbardziej złożona fuga potrafi poruszyć.
Zapraszamy również do wysłuchania innych audycji z cyklu „Muzyka mistrzów”: